Fəryadıma hoparkən
Taxıldım adınla əngin ruzgarların əsiminə , düşdüm uzaqlarda rəsmini çəkən çaxışlı şafaqların arxasınca . acılarımda bölük – bölük titrək duzluqların və dinməzcə ağlımdan ötərkən alovların , mən dayanmadım . Nəqədər ki durur çarpınmalarım və nəqədər ki bu enişsiz yolların ağlında diridir xatirəm , rənglərim atmazdır və alladıcı ılğımların peşinə enməyəcəkdir varlığım . ax ! səninlə nə uzun zamanlar əyilməz üsyançı hayatı yaşamışıq və qara dustaqların sərt dəmirliyini əzmişik inanclarımızla . alqış ayaqdan düşməz dostluğuna və səlam tükənməz sevdana nazlım . yad edirkən qurtarmazlığını , keçirəm illərin , qərinələrin bitəcəkliyindən və çayırlaşıram axarlığının boyunca . ax mənim parlaq gövhərim ! bu , banı çökmüş şəhərin qorxunc yuxularında səninlə nə çataq yaraları yaşamışıq və necə toxdamışıq neçə - neçə çilələri belə . nə deyim ! daha nələri bağırım ! o köksün dolu gizlə və o düşüncən dolu düşlə fəryadıma hoparkən . səninlə bərabər oxuduğumuz himnlər , bərabər yağdığımız şeyirlər , hamısı can hamısı həyəcan kimi qalxar beynimdə və hər zaman tutuşar acıların bölük – bölük ləpələnərkən məndə ax ! mənim buzlu səhərim . . .
Baxış sayı: 108
Açar sözlər:
