Dünən metro vaqonunda gedirdim. Basabas, sərnişinlərin süst ifadəli sifətləri, havasızlıq... Qəfildən stansiyaların birində vaqona əlində çəhrayı kitabçalar olan bir qoca kişi girdi. Onun əynində nimdaş tünd göy koynək, əlində ağac əsa vardı. Kişi vaqona minən kimi yuxulu sərnişinlərin şüurlarını oyatmaq istərmiş kimi bərkdən dedi:
- Uşaq kitabları catıram! Öz kitablarımdır! 60 qəpiyə mənə başa gəlib, mən onu 40 qəpiyə satıram!
Qoca kimsədə maraq oyatmadı. Nə çox kitab-qələm, şəkil satan... Mən onu çagırıb satdığı kitaba baxdım. Kitab adlanan çap məhsulu şagird dəftəri kimi nazik və azvərəqli idi – cəmi 4 vərəq. Müəllifin adına baxdım – Bəşir Kəsərli. Mötərizədə “Türk Dünyəvi” sözləri yazılmışdı. Anonsda deyilirdi ki, şairin 8 kitabı çıxıb. Onun şeirlərinin əsas mövsuzu vətən və Qarabağdır. Amma B.Kəsərli uşaqları da yaddan çıxarmır və şeirləriylə körpələrə vətən sevgisi aşılayır. Hə, yadıma düşdü – bu adam başıləçəkli şairdir, amma indi başı açıqdır, gur çal saçları dağınıq vəziyyətdədir. Yadıma düşdü: B.Kəsərli nə vaxtsa and içmişdi ki, Qarabağ qayıtmayınca başının örpəyini açmayacaq. Əcəba, bəlkə Qarabağ artıq bizimdir, mənim xəbərim yox? Axı kişi kişi kimi söz verib... Amma sonra yenə yadıma düşdü ki, o, ailə üzvlərinin uzun müddətli təkidindən sonra örpəyi başından açıb: "Başımı açmaq fikrində deyildim. Lakin ailəm çox təkid etdikdən sonra başımı açdım. Görürsüz, bəzilərinin fikirləşdiyi kimi keçəl də deyiləm". Bu sözləri hansısa qəzetə demişdi.
Görürsüz, bizdə ailə maraqları hər şeydən üstündür. Ailə naminə verdiyin sözü geri götürmək, ailənin diqtəsi ilə geyinmək, düşünmək mümkün və rahat olduğu qədər də acı... Demək, kitabını aldığım adam həmin o Kəsərli imiş. Görək o balacalara vətən sevgisini necə aşılayır.Kitabda cəmi 6 bəndlik “Əlifba” “poeması” var. Düzü, bu şeirlərə şeir deyənin... Yəqin hansısa fəal müəllimə bu şeirləri zorla balacalara öyrədib saxta pafosla yükləyəcək, süni ibarələrlə zəhərləyəcəkdir. Zavallı cocuqların halına acıdım...
Görəsən, belə misraları şeir adına uşaqlara sırıyanlar öz şeirlərini öz nəvə-nəticələrinə oxuyub “vətən sevgisi” aşılaya bilirlərmi? Uşaqları pornoqrafiyadan qoruduğumuz kimi, onların ruhunu pozgun şeirlərdən də qorumalıyıq, məncə... Bu “şairin” yazdığı mənasız sözlərlə, ziyanverici saxta ibarələrlə məsum körpələri mənəvi cəhətdən məhv etməsi məni dəhşətə gətirdi... Amma adamın 8 kitabı çıxıb, demək, şüurların zibillənməsi işi hələ də davam etməkdə...
Nə acı...
